اخبار

بررسی اختالل در مفصل فکی-گیجگاه TM j/ خودسرانه درمان نکنید؛ ورزش های مخصوص بهترین راه حل است

بررسی اختالل در مفصل فکی-گیجگاه TM j/ خودسرانه درمان نکنید؛ ورزش های مخصوص بهترین راه حل است
به گروهی از وضعیت های خاص اشاره دارد که مشخصه آنها، درد در TMJ یا بافتهای اطراف آن، محدودیت های کارکردی فکتحتانی یا صدا در هنگام حرکت TMJ میباشند. اختالالت TMJ در افراد بزرگسال شایع می باشند و اغلب خود محدود شونده هستند .

به گروهی از وضعیت های خاص اشاره دارد که مشخصه آنها، درد در TMJ یا بافتهای اطراف آن، محدودیت های کارکردی فکتحتانی یا صدا در هنگام حرکت TMJ میباشند. اختالالت TMJ در افراد بزرگسال شایع می باشند و اغلب خود محدود شونده هستند .

در مطالعه های اپیدمیولوژیک، تا 75% افراد بزرگسال حداقل یک نشانه اختالل کارکرد مفصل را در معاینه دارند و یک سوم آنها حداقل یک عالمت را دارند . با این حال فقط 5% از افراد بزرگسال دارای عالیم TMJ به درمان نیاز دارند و تعداد بسیار کمتری دچار عالیم مزمن یا ناتوان کننده میشوند. اتیولوژی علت اختالالت TMJ نامشخص است ولی به نظر می رسد که چند عاملی باشد . التهاب یا آسیب کپسول و درد یا اسپاسم عضالنی ممکن است به علت غیرطبیعی بودن جفت شدن دندانها، عادتهای کارکردی زاید مانند دندان قروچه ، گاز گرفتن لب، استرس، اضطراب، یا وضعیت های غیرطبیعی دیسک درون مفصلی باشد .

فرض بر این است که عادت های کارکردی زاید سبب وارد آمدن میکروتروما به TMJ یا فعالیت پیش از حد عضالت جونده می شود؛ با این حال این عادتها در بیماران بیعالمت هم شایع میباشند. اگر چه عادتهای کارکردی زاید ممکن است در شروع عالیم یا پیشبرد عالیم در برخی از بیماران نقش داشته باشند، رابطه علت و معلولی مشخص نیست. اضطراب، استرس و سایر وضعیت های به هم ریختگی احساسی ممکن است سبب تشدید اختالالت TMJ به ویژه در بیماران مبتال به درد مزمن گردند . 75% بیماران مبتال به اختالالت TMJ یک یافته روانشناختی غیرطبیعی قابل توجه دارند. شناسایی و درمان اختالل روان شناختی همزمان در رویکرد کلی به درمان درد مزمن از جمله دردهای ناشی از اختالالت TMJ اهمیت دارد .  

تشخیص

علایم شایع اختالالت TMJ شامل درد فک، حرکت محدود یا دردناک فک، سردرد، درد یا سفتی گردن، صدای سایش یا کلیک در مفصل، و گاهی ناتوانی در باز کردن بدون درد دهان میباشند. بسیاری از افراد بزرگسال مبتال به این عالیم در جستجوی درمان طبی یا دندانی نیستند . مشخص نیست که کدام یک از عالیم در کدام اختالل TMJ شایعتر است. با این حال عموما فرض بر این است که صدای سایش یا کلیک در مفصل، اختالل در ون مفصلی را نشان می دهد در حالی که سردرد، درد گردن یا حرکت دردناک فک بیان کننده مشکل عضالنی است. معاینه TMJ و عضالت جونده باید شامل لمس دقیق تمام ساختارها باشد . اسپاسم عضالنی و نقاط عضالنی- فاسیایی آغازگر درد ممکن است در لمس عضالت ماستر یا استرنوکلیدوماستو یید شناسایی شوند که برای انجام آن می توان یک انگشت را روی TMJ یا درون مجرای گوش قرار داد و بیمار در این زمان دهان خود را باز کند و ببندد . صدا در حین باز کردن دهان ممکن است نشان دهنده جابه جایی دیسک درون مفصلی در هنگام حرکت فک تحتانی باشد .

درد یا تورم محدود بهTMJ میتواند بیانگر التهاب درون مفصلی باشد . صدا یک عالمت شایع است و بخشی از معیارهای تشخیصی اختالالت TMJ میباشد؛ با این حال صداهای مفصل الزاما با شدت درد یا محدودیت کارکرد متناسب نیستند . فقدان درد، بهبود کارکرد و کیفیت زندگی طبیعی نشانههای مناسبتری برای تعیین موفقیت درمان میباشند. تشخیص افتراقی اختالالت TMJ میتوانند سبب درد ارجاعی به ویژه سردرد تمایز داده نشده گردند. برخی از مطالعات نشان داده اند که 55% بیماران مبتال به سردرد مزمن که به متخصص بیماری های اعصاب ارجاع داده می شوند عالیم و نشانه های قابل توجه اختالالت TMJ را دارا میباشند.

.درمان

در بیشتر بیماران، عالیم و نشانه های اختالالت TMJ با یا بدون درمان در طی زمان بهبود می یابند. 50% بیماران در طی 1 سال و 85% به صورت کامل در طی 3 سال بهبود می یابند. مداخلههایی که آناتومی مفصل را تغییر می دهند، یکپارچگی فضای مفصلی را مورد تهاجم قرار می دهند، یا فک را دستکاری می نمایند میتوانند سبب آسیب شوند و نقش آنها در بهبود عالیم نشان داده نشده است .  

بنابراین درمانهای مراقبت شخصی و غیرتهاجمی، گزینه های مناسبی هستند و باید قبل از درمانهای تهاجمی و دایمی مانند ارتودونتیک یا جراحی به کار گرفته شوند. مراقبت شخصی شواهد بسیار اندکی درباره برتری هر کدام از روش های درمان اختالل TMJ نسبت به دیگری وجود دارد، اگر چه این مساله پذیرفته شده است که فارغ از نوع درمانی که مدنظر قرار میگیرد، مراقبت شخصی و مداخله های رفتاری باید برای تمام بیماران توصیه شود .

ارایه چند ورزش ساده، رهنمودهای رفتاری و اطمینان بخشی از جمله اقدامات مهم در هنگام درمان عمده بیماران دچار عالیم جدید یا متناوب میباشند. درمان اختالالت مفصل فکی-گیجگاهی درمان با توجه به علت ایجاد عارضه در این مفصل بسیار متنوع می باشد ولی درمان های غیرتهاجمی را می توان به دوگروه درمان دارویی وغیردارویی دسته بندی نمود که در این جستارتاکید بر تمرین درمانی می باشد  درمان دارویی: استامینوفن، داروهای ضداضطراب، بنزودیازپینها، داروهای شلکننده عضالنی، داروهای ضدالتهابی· غیراستروییدی، داروهای ضد افسردگی o روشهای درمانی در فیزیوتراپی:  بیوفیدبک، یونتوفورز، فونوفورز،§  گرما درمانی سطحی یا عمقی ، ماساژ و استفاده از سوزن خشک§  استفاده از اسپلینت§  تمرین درمانی( حرکت جانبی فک ، حرکت جلو آوردن فک ، بستن فک در برابر مقاومت ، باز§ کردن فک در برابر مقاومت)

*زینب واشقانی/فیزیوتراپیست فدراسیون پزشکی ورزشی

۴ آذر ۱۳۹۶ ۱۳:۲۹

نظرات بینندگان

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید